اليگودرز

   به هم فکر کنيم   

بد نيست اگر کمي به هم فکر کنيم      
در بحبوحه خنده به غم فکر کنيم

بد نيست اگرخانه ما سيماني است
به خشت و گل و نفوذ نم فکر کنيم

هر   وقت  زيادمان  دلي   ميشکند
بد نيست که يک لحظه به کم فکر کنيم

من عاشق و تو هر که در اين عصر غريب
بد نيست  اگر  کمي به هم  فکر کنيم

   پيشينه و سابقه لرستان   

در مورد پيشينه و سابقه لرستان در کتاب عشاير مرکزي ايران چنين آمده است :"منطقه وسيعي از غرب و مرکز ايران قلمرو لرهائي است که از حدود نيمه قرن ششم هجزي در آن نواحي به قدرت رسيده و حکومتي تشکيل داده اند که در تاريخ به اتابکان لرستان معروف مي باشند ."مقارن قرن چهارم هجري لرستان عملا به دو منطقه لر نشين (لربزرگ ولر کوچک)تقسيم شده بودکه دو برادر امور هر دو قسمت را در دست داشتند،حد فاصل ومرز هر دو قسمت لر نشين کاملا مشخص بود وشاخه رود دز از حوالي بروجرد تا ذزفول اين دو طلايه را از هم مشخص مي نمود
لر کوچک
محدود ه لر کوچک بين دزفول از جنوب کرمانشاه در شمال رود دز،در مشرق و مرزهاي غربي کشور واقع ده است،هر چند سراسر استان لرستان کوهستاني است ولي کبير کوه مشهورترين کوه منطقه مي باشد با جهت شمال غربي جنوب شرقي لرستان را به دوقسمت پيشکوه وپشتکوه تقسيم مي نمايد.گاهي حد فاصل بين دو منطقه را سيمره نيز مي دانند،زيرا رود مذکور در دامنه شمالي کبير کوه وبه موازات آن به سمت داخل ايران جريان پيدا مي کند .سرزمين هاي شمالي کبير کوه به پيشکوه معروف است، و مرکزش خرم آباد وسرزمين هاي جنوبي که به پشتکوه معروف است مرکزش ايلام مي باشد.حکمرانان مشهور منطقه لر کوچک به اتابکان لر کوچک مشهورند، پنج قرن در آن نواحي حکومت مي کرده اند.
لر بزرگ
قسمت شرقي منطقه لر نشين (لربزرگ)نام دارد.دو برادر حاکم بر منطقه لرنشين بوده اند قبل از حکومت اين دو برادر،لرستان داراي حکمران واحدي بوده،ودر حال حاضر ايلات لر زبان بختياري ،ممسني وحيات داودي در منطقه لر بزرگ سکونت دارند.
ايل بختياري
بختياريها شاخه الوار هستند،که در تاريخ ايران به لر بزرگ شهرت دارند ودر منطقه بختياري سکونت نموده اند،ايل بختياري به دو دسته اصلي هفت لنگ و چهار لنگ تقسيم مي شوند در کتاب سفرنامه راولسون ترجمه آقاي اسکندر امان الهي پيرامون طوايف بختياري و لرستان چنين آمده است."لرستان شامل دو ايالت لر بزرگ و لر کوچک مي باشدکه امروز لر بزرگ بختياري ناميده مي شود.ولي اين نام در ابتدا به يک طايفه کوچک تعلق داشته که يکي از 26طايفه اي مي باشد که اين ايالت را ميان خود تقسيم نموده اند،تعداد بختياري ها به سه شعبه هفت لنگ، چهارلنگ و ديناروي تقسيم ميشود،(ايل هفت لنگ در گذشته دو برابر ايل چهارلنگ جمعيت داشته و مدت ها گرفتارستيز داخلي بوده است.

   چشم اندازهاي طبيعي اليگودرز جاذبه هاي ناب گردشگري   

لرستان به جهت جاذبه هاي تاريخي يكي از استانهايي است كه مورد توجه اغلب ايرانيان قرار گرفته است. در اين ميان شهرستان اليگودرز با وسعت بيش از 8هزار كيلومترمربع و با ارتفاع 2هزار متر از سطح دريا بيشترين سهم را از مناظر ديدني و طبيعي به خود اختصاص داده است كه از درياچه گهر، آبشارهاي آب سفيد و چكان مي توان به عنوان مهمترين اين مناظر طبيعي نام برد، در اينجا سعي شده است گوشه اي از قابليتها، مشخصات و مسيرهاي رسيدن به اين چشم اندازها بيان شود.

آبشار آب سفيد عروس زيباي لرستان
آبشار آب سفيد يكي از طبيعي ترين و زيباترين آبشارهاي كشور است كه در بخش بشارت اليگودرز واقع شده است، اين آبشار با ارتفاعي بيش از 60متر از تونلي در دل كوه بيرون مي آيد و سرچشمه آن در پرده ابهام باقي مانده است.
هر ساله در فصل بهار و تابستان اين عروس سفيدپوش ميزبان اكثر مردم ايران است. آنان با طي كردن مسيري صعب العبور به دور از هياهوي شهرنشيني ساعاتي و حتي بعضاً چندين روز را در اين منطقه سپري مي كنند، منطقه اي ييلاقي با كوههاي سر به فلك كشيده و درختان زيباي بلوط و گردو كه حتي در تابستان براي گذران شب به ناچار بايد در پناه چادر بيتوته كني، اگر در خلوت صبح مقابل اين عروس سفيدپوش بنشيني و لحظه اي به صدايش گوش فرادهي با تو سخن مي گويد، سخن از قدرت و عظمت حضرت باري تعالي، قدرتي كه ما انسانها از درك واقعي آن عاجزيم، قدرتيكه مختص ذات اوست و انديشه درباره آن لرزه بر اندام انسان مي اندازد.
آبشار آب سفيد در 90كيلومتري شهرستان اليگودرز قرار دارد و تنها مسير آن از روستاهاي كاكلستان و قليان است كه سال گذشته آسفالت آن به طور كامل انجام شده است و آب آن نيز يكي از بهترين و سالمترين آبهاي معدني به شمار مي رود.

درياچه گهر مرواريد درخشان اشترانكوه
يكي از طبيعي ترين و زيباترين درياچه هاي ايران در بخش «ززوماهرو» از توابع شهرستان اليگودرز قرار گرفته است و همچون مرواريدي بر دامن رشته كوه زاگرس و اشترانكوه مي درخشد.
اشترانكوه با مرتفع ترين قله آن «سن بران» به ارتفاع 4هزار و پنجاه متر از سطح آبهاي آزاد، در جنوب غربي شهرستان اليگودرز واقع است. در دامنه جنوبي اين قله درياچه اي زيبا و طبيعي با آب شيرين و زلال شكل گرفته كه از ذوب برفهاي سلسله جبال اشترانكوه و كوه سبز، و آب چشمه هايي كه به صورت آبراههاي متعدد به سمت رودخانه و درياچه جريان دارند.
اين درياچه زيبا و كم نظير در ارتفاع 2هزار و 360متري از سطح درياي آزاد در طول جغرافيايي 17و 49 درجه شرقي و عرض جغرافيايي 19و33درجه شمالي در ارتفاعات اشترانكوه گسترده است، و درياچه كوچك ديگري به فاصله 5/1كيلومتر در شرق درياچه گهر قرار دارد كه معروف به درياچه گهر بالايي است.
طول درياچه گهر حدود 1500متر و عرض متوسط آن 600متر و عمق آن به 38متر مي رسد و در زمستان بيشتر سطح آن يخ مي بندد. اغلب اروپائيان و سياحان اين درياچه را به نام درياچه ايران مي شناسند كه اين شناخت حاصل معرفي يك زن انگليسي بنام ايزابلالوسي بيشوپ است كه در سال 1890 ميلادي توانست مدت 3ماه در اين منطقه تحقيق كرده و هزار كيلومتر راهپيمايي كند ولي باتوجه به اسناد معتبر تاريخي اولين كسي كه موفق به كشف درياچه گهر شد يك زمين شناس اتريشي به نام (آ-رودلر) بود كه در سال 1888 ميلادي موفق شد نام خود را به عنوان كاشف درياچه گهر در تاريخ ماندگار كند. اولين و قديمي ترين تصوير مستند تهيه شده از اين درياچه نيز در سال 1891 ميلادي گرفته شده است كه به يك سياح فرانسوي بنام (ژان ژاك دومرگان) تعلق دارد.
رودخانه گهر، يكي از سه شاخه هاي مهم رودخانه دز است، در سر آب بخشي از آب درياچه را تأمين مي كند و در پاياب درياچه عمده ترين منبع تغذيه كننده رودخانه است.
راه دسترسي به درياچه گهر از چندين طريق امكان پذير است كه يكي از مهمترين و آسانترين آنها راه قديمي مالرو و عشايري گدار (دره دزدان) است كه در فاصله تقريبي 27كيلومتري جاده اليگودرز به شول آباد، به سمت غرب (پل رودخانه مورزرين) تا آغاز تنگ «هوليون» و «تابله» مي توان به دو قسمت «بالادره گهر» و «دره گهر» تقسيم كرد. از ويژگيهاي «بالا دره گهر» وجود بيدستانهايي است كه در ساحل شرقي درياچه گهر بزرگ گسترده است.
در هرحال بايد اذعان داشت كه راه دسترسي مناسب با كمترين پياده روي نسبت به راههاي ديگر همان مسير اليگودرز (مورزرين- تابله) به گهر است، كه بدلايل مختلف از جمله وجود چشمه ساران متعدد و گوارا و رودخانه خروشان و نيز دسترسي و راحتي مسير يكي از راههاي ارتباطي مناسب به شمار مي رود.

آبشار چكان، سرمايه خدادادي «ززوماهرو»
اين آبشار در جنوب غربي اليگودرز و در بخش «ززوماهرو» قرار دارد و مشرف به روستاهاي منطقه چكان واقع شده است و پس از طي مسافتي به سمت دشت چكان، به آب زيباي داسار وصل شده و رودخانه چكان را تشكيل مي دهد، رودخانه چكان نيز پس از طي مسافت كوتاهي به آب دهقادي وصل و نهايتاً وارد رودخانه «زز» مي شود.
آبشار چكان از درون غاري مشرف به زمين زراعي چكان بيرون مي آيد كه فوران آن دهها متر طول دارد و آهنگ آن هر بيننده و شنونده اي را به وجد مي آورد.
اطراف آبشار و امتداد رودخانه سرسبز و پوشيده از درختان ميوه همچون گردو، بلوط، گلابي و... است و اهالي منطقه نيز از آب آن جهت كشاورزي بيشترين بهره را مي برند. در فصل بهار صداي اين آبشار از فاصله دور شنيده مي شود و علاقه مندان بسياري را به سوي خود فرامي خواند. كوههاي اطراف آبشار زيستگاه مناسبي جهت پرندگاني همچون بلبل، كبك، كبوتر و انواع حيوانات وحشي مانند خرس، پلنگ، گرگ و گراز است و در پايين دست آبشار زيارتگاه ابوعلي(ع) در ميان چندين درخت تنومند جلوه خاصي به منطقه بخشيده است. بهترين راه رسيدن به آبشار چكان از طريق جاده شوسه مورزرين- شول آباد و بهاركار است.
كلام آخر، متأسفانه تاكنون از سوي مسئولين ذي ربط اقدامي جهت ساماندهي اين مناظر طبيعي خدادادي صورت نگرفته است و اين درحالي است كه استانها و شهرهاي ديگر با برنامه ريزي اصولي بيشترين بهره را از كم اهميت ترين جاذبه ها مي برند و بعضاً با ايجاد مناظر مصنوعي اين كمبود را به نوعي جبران مي كنند.
مسئولين ذي ربط چنانچه با برنامه ريزي مناسب و مدون، با ايجاد محيطباني و فراهم كردن امكانات رفاهي و بهداشتي نسبت به ساماندهي مناظر ديدني اين شهرستان اقدام كنند علاوه بر اينكه در جهت رفع محروميت از چهره غمبار بخشهاي «ززوماهرو» و «بشارت» گام برداشته مي شود هر ساله از طريق صنعت گردشگري درآمد قابل توجهي جذب خواهد شد.

سفر به دشت شقايق ها

چمدانتان را برداريد و به همه دوستان بگوييد كه مى خواهيد به منطقه اى شبيه بهشت سفر كنيد. دوربين عكاسى فراموش نشود. خود را آماده كنيد تا ميان دشتى از لاله هاى واژگون اليگودرز پرواز كنيد و ترافيك و شلوغى و آپارتمان نشينى و معوق ماندن شارژ آپارتمان و قبض جريمه خودرويتان را براى چند روزى فراموش كنيد. اگر آدم وسواسى نباشيد خوابيدن زير چادر و سقف بلند آسمان در ميان اين دشت ها هم چندان خالى از لطف نيست.به خرم آباد كه رسيديد قلعه تاريخى و اعجاب انگيز فلك الافلاك را كه حسابى سير و سياحت كرديد به خاطر داشته باشيد اين شهر كه چندان پيشرفته نيست و هنوز سنت ميان خيابان هايش حكم فرما است چند هزار سال قدمت تاريخى دارد و از آغاز پيدايش تاكنون، تمدن هاى كاسى، بابلى، عيلامى، ساسانى، سلجوقى، خوارزمشاهى و... را پشت سر گذاشته است. در همين استان شهرستانى قرار دارد كه سوار اتوبوس شدن و رسيدن به اين شهر ديدنى، به زحمتش مى ارزد.شهرستان اليگودرز تا تهران ۵۰۳ كيلومتر فاصله دارد و در فضايى مركب از دشت و دامنه قرار گرفته و آب و هواى معتدل كوهستانى دارد. رشته كوه اشترانكو و رودخانه اليگودرز در اين شهرستان واقع شده است. پيش از شكل گيرى شهر فعلى اليگودرز در محل كنونى آن شهرى با همين نام وجود داشت كه به علل نامعلومى نابود شده است. خانقاه اين شهر در گذشته مركز تعليمات دينى قزلباشان و درويشان بوده است. در تپه ها و كوه هاى اليگودرز آثارى از قبيل آجرهاى مكعب شكل و ظروف مستطيلى به دست آمده است.

 رشته كوه تمندر

 رشته كوه تمندر در نواحي بريرود و زلفي شهرستان اليگودرز واقع شده و داراي چهار رشته شمالي، جنوبي، شرقي و مركزي است. رشته شمالي دو قله ازنا و دره سر را دربرمي‌گيرد كه به ترتيب سه هزار و دويست و سه‌هزار و دويست و پنجاه متر ارتفاع دارند. رشته مركزي داراي شش قله به نامهاي قله مركزي تمندر، هما، قله شمالي، شرقي و جنوبي تمندر و قله جنوبي دره‌سر است كه همه آنها بيش از سه هزار و پانصد متر ا رتفاع دارند. قله مركز تمندر سه هزار و نهصد متر ارتفاع دارد. رشته شمالي تمندر دو قله فرسش و قله جنوبي را شامل مي‌شود كه به ترتيب سه هزار و ششصد و سه هزار و هشتصد و پنجاه متر ارتفاع دارند. رشته جنوبي تمندر نيز شامل يك خط‌الرأس پانزده كيلومتري است كه در انتهاي غربي آن قلعه مخروبه قديمي به نام قلعه دختر قرار دارد. كوهستان تمندر يكي از بزرگترين شكارگاه‌هاي شهرستان اليگودرز است. زنجيره به هم پيوسته كوه‌ها و قله‌هاي استان لرستان نه تنها مي‌تواند به يكي از كانون‌هاي توسعه ورزش كوه‌نوردي و صخره‌نوردي تبديل شود، بلكه به علت برف‌گيري و وجود شيب‌هاي مناسب در پاره‌اي از مناطق، قابليت ايجاد و توسعه ورزش اسكي را نيز دارند. علاوه بر آن ناحيه زيبا و كوهستاني لرستان كه ارتفاعات زاگرس مركزي در آن جاي گرفته است از زيبايي كم‌نظيري برخوردار است و ديدار از آن بويژه در بهار و تابستان تجربه‌اي فراموش نشدني است.

اگر چه با برنامه ريزي مناسب و مدون، با ايجاد محيطباني و فراهم كردن امكانات رفاهي و بهداشتي نسبت به ساماندهي مناظر ديدني اين شهرستان اقدام كنند علاوه بر اينكه در جهت رفع محروميت از چهره غمبار بخشهاي «ززوماهرو» و «بشارت» گام برداشته مي شود هر ساله از طريق صنعت گردشگري درآمد قابل توجهي جذب خواهد شد.

   پيشينه کلمه اليگودرز از لحاظ تاريخي   

قديمي ترين نوشته وسندي که در آن کلمه اليگودرز بکار رفته‌ ؛ کتاب باير و ايران نوشته ويليام ارسکين ترجمه مرحوم ذبيح ا.. منصوري مي باشد که در فصل شانزدهم درباره مسافرت امير سابق طبس بنام شير دم و خدمتکارش که از اصفهان هنگام مسافرت به اردبيل چند روزي در اليگـــــودرز تو قــــــف

نموده اند چنين مي خوانيم:

اليگودرز شهري است کوچک به اندازه دو محله اصفهان ولي مردم آن خوب نيستند امير شير دم پرسيد براي چه خوب نيستند نعمت کزاري گفت چون شيعه هستند در جاي ديگر از کتاب مي خوانيم سکنه آنجا از شيعيان قديم هستند و از روزي که اليگودرز شهر شده سکنه آن شيعه بوده اندودر آنجا يک خانقاه سا خته اند.

  آنگاه شير دم از مرد کزازي مي پرسد آيا مي داني که مرشد خانقاه کيست نعمت کزازي گفت پير مردي است به اسم مرحب که بعضي او را شيــــــــخ مرحب و عده ديگر درويش مرحب مي خوانند.

نويسنده کتاب ضمن اظهار مطالبي که صحت خبر شهر بودن اليگودرز را در حدود چهار صد سال پيش تائيد مي کند در جاي ديگر از کتاب مي نويسد : امير در بازار اليگودرز بي زحمت لباسي را که مي خواست خريداري نمود و بعد از خريد لباس به خانه رفت و کسوت جديد را پوشيد و از منزل خارج شد و به ميدان اليگودرز رفت که محل فروش مال هم بود . و يک اسب راهوار خريد و زين و برگ و عنان آن را هم ابتيال نمود و همان روز از اليگودرز به راه افتاد .

لازم به ياد آوري است که قريب به چهل پنجاه سال قبل بطور کنائي و در مقام تحقير به آدمهاي تنو مند و بلند قد درويش مرحب مي گفتند و وجود پل مخروبهاي در شرق اليگودرز بنام قلندران و اينکه معمولا ساکنين خا نقاهها و طبقه دراويش و اهل تصو ف را به تعبيري قلندر مي نامند با تو جه به اين دو مطلب استعادي ندارد اگر اين کلمه را بازمانده و بقيه السيف فرهنگ لغات آن روزگاران بدانيم.

پيام هاي ديگران ()

لینک

یکشنبه ٢٢ خرداد ،۱۳۸٤ - ALI TAVAKOLI

   انواع رقص لری   

رقص‌عروسي

در مراسم عروسي زن ومرد بطور گروهي باهم مي‌رقصند و با اينكه قيد و بند حجاب كاملاً در اين منطقه وجود دارد   ر(البته‌براي‌غريبه‌ها)، در مراسم شادماني شركت آنها در رقص‌هاي گروهي مجاز است و مي‌توانند دست در دست ديگر رقصندگان با آهنگ ساز و دهل برقصند.

رقص دستمال

رقص محلي زنان در اين هنگام تماشايي است، زيرا زنان با لباسها ي رنگارنگ و زيور آلات مخصوص، در رقص دستمال شركت مي‌كنند.  دو عدد دستمال در دو دست خود ميگيرند و با تكان دادن دست و پا و جلو و عقب رفتن، در محيط دايره فرضي مي‌رقصند، در حالي كه تماشاگران آنها را در بر گرفته‌اند هركه قدرت تحمل رقص بيشتري را داشته باشد مورد تشويق تماشاچيان قرار مي‌گيرد. 

رقص آرام

در اين نوع رقص، رقصندگان سه قدم به طور ضربي به جلو بر مي‌دارند و دو قدم به عقب بر مي‌گردند و اين رفتار طوري تنظيم شده است كه از دايره منظم رقص خارج نمي‌شوند، ريتم اين نوع رقص به نسبت رقص‌هاي ديگر بختياري آرام است.

رقص تـند

در اين نوع رقص نيز حركات پاها مثل رقص آرام است با اين تفاوت كه رقص ريتم تندي دارد. اجرا كنندگان رقص دستمال‌ها را تندتند به دور سر مي‌چرخانند و روي شانه‌ها مي‌اندازند. گام‌ها نيز به صورت تند به طرف جلو برداشته مي‌شوند ولي رقصندگان به عقب بر نمي‌گردند.

رقص مجسمه

اين رقص با آهنگ ساز اجرا مي‌شود. هر وقت كه نواي ساز قطع مي‌شود، رقص كننده نيز در همان حال به آن حالتي كه آخرين لحظه آهنگ بوده، در جاي خود مي‌ايستد و تا آهنگ بعدي نواخته نشده حق ندارد از خود حركتي ظاهر نمايد. مهارت رقصنده در حالتي مشخص مي‌شود كه بتواند به موقع توقف كند و به موقع حركت نمايد.

پيام هاي ديگران ()

لینک

شنبه ٢۱ خرداد ،۱۳۸٤ - ALI TAVAKOLI

   شهرستان الیگودرز   

ريشه نامگذاري آن را برخي از واژه آليورز (گندم سرخ) دانسته‌اند و برخي هم از آل گودرز به معني طايفه و قوم گودرز (يکي از شخصيت‌هاي شاهنامه فردوسي) حدس زده‌اند.همچنين اين نام را آميزه‌اي از دو واژه اَل به معناي عقاب و گودرز دانسته‌اند.از معروفترين طوايف شهر مي توان به طايفه جوادي (جوادي, جواد وزين و جواد زرين) اشاره کرد که قدمتي بيش از قدمت شهر داشته و نسل هاي متمادي طبابت شهر را به عهده داشته اند.

اکثر ساکنين اين شهر با مهاجرت به شهرهاي بزرگ کشور از جمله تهران ، اصفهان و اراک، ترک وطن کرده و به علت مهاجر پذير بودن اين شهر، تعداد بسيار زيادي از لرهاي مناطق روستايي و عشايري در اين شهر تخته قاپو شده اند. (تخته قاپو به معناي يکجا نشيني است) همين مطلب موجب نارضايتي شديد اهالي قديمي و سابقه دار در شهر شده است.خدمات شهري در اين شهر به حداقل رسيده و تا جايي که از شهروندان شنيده مي شود هيچ رشدي از لحاظ ساختار شهري و زيباسازي محيط زندگي در اين شهر صورت نگرفته است.

وجه تسمیه: آلیورز یا گندم سرخ یا به نقلی آل گودرز پهلوان نامی شاهنامه.

 قدمت تاریخی: بیش از هفتصد سال

 تاسیس فرمانداری:1337 ، وسومین شهر استان لرستان با بخشهای:مرکزی،ززوماهرو،بشارت  ذلقی.

 جمعیت: 145000 نفر.

 وسعت: 5870 کیلومترمربع.

 متوسط جمعیت خانوار:5/5.

 ارتفاع از سطح دریا:1998متر.

 طول راه های هم سنگ:33/546 کیلومتر.

 راه فرعی شنی:147کیلومتر.

 راه فرعی آسفالته:119 کیلومتر.

 راه آسفالته معمولی اصلی: 52 کیلومتر.

 حوزه آبریز: سر شاخه های سد دز.

 خروجی آب سالانه از شهرستان: 305 میلیون متر مکعب.

 طول وعرض جغرافیایی: 49 درجه  و 42 دقیقه طول- 33 درجه و23 دقیقه عرض جغرافیایی.

 طول رودخانه های شهرستان: 600 کیلومتر.

 قلل مرتفع: اشترانکوه-قالیکوه-مندیش کوه .

 اراضی دیم: 150000 هکتار.

 اراضی آبی: 25000 هکتار.

 تعدادی از مناظر گردشگری: نگین لرستان دریاچه گهر-آبشار پر آب و مرتفع و بسیار دیدنی آب سفید-آبشار چکان دهقادی-غار تمندر-دژ های هخامنشی و پل های باستانی و آبشارهای دورک-امام زاده محمدبن حسن(ع)-امام زاده های فرسش و...

 تعدادی از واحد های مهم صنعتی:کارخانه شیشه لر کروک-سرامیک مهبان-فولاد الیگودرز-جهان خودرو-همارشتن-...

 بخشی از تولیدات شهرستان: غلات-حبوبات-لبنیات دامی-عسل-ماهی غزل آلا-سیب زمینی-آرد-ماکارونی-ویفر و بیسکویت...

 واستخراج سنگ های تزیینی ساختمانی از نوع چینی و کریستال-سنگ دانه بندی- پودر   میکرونیزه از سنگ-فرآوری کربنات کلسیم...

 وصنایع دستی سرامیکی،قالیبافی،منبت کاری،سیم بافی،معرق کاری،گلیم بافی،جاجیم بافی...

پيام هاي ديگران ()

لینک

جمعه ٢٠ خرداد ،۱۳۸٤ - ALI TAVAKOLI

   تاريخچة‌ شهر اليگودرز   

 اَليگودَرز نام شهري در شهرستان اليگودرز استان لرستان ايران است. ديرينگي شهر اليگودرز به بيش از 700 سال پيش ميرسد. گويش مردمان اين شهر لري بختياري است. پيرامون اين شهر داراي مکان‌هاي تفريحي بسياري از جمله درياچه گهر، آبشار آب سفيد، آبشار لوچ، رود حوضيان، رودخانه ماهيچال، طبيعت اشتران‌کوه، آبشار مبارک آباد، رودخانه مور زرين (در بخش ذلقي)، آبشار تندر، غار تمندر، جنگل‌هاي بلوط و گردو (فقط مال رو است) و سرچشمه دورکو است.

صنايع دستي آن شامل هنرهاي سراميکي، قاليبافي، منبت کاري، سيم بافي، معرق‌کاري، گليم بافي و جاجيم بافي مي‌شود. اين شهر داراي منابع غني معادن سنگ (مرمر کبالت منيزيم گرانيت چيني کريستال سراميک و ...)به گونه اي که سنک گرانيت ان مرغوب ترين سنگ گرانيت جهان به شمار ميرود .

ازاقوام بزرگ اليگودرز بايد به  توکلي ها ,گودرزي ها ، وخاندان جديدي ، سرلک ها و ... اشاره کرد.

بررسي‌هاي تاريخي نشان مي‌دهند، پيش از شكل‌گيري شهر فعلي اليگودرز، در محل كنوني آن شهري با همين نام وجود داشته كه به علل نامعلوم از بين رفته است. مردم اين ديار، مذهب شيعه  قديم (علوي) داشته‌اند و خانقاه آن، مركز تعليمات ديني قزلباشان و درويشان بوده است. شاه اسماعيل صفوي در يكي از سفرهاي خود از اين خانقاه ديدن كرده است. در كوه‌ها و تپه‌هاي اليگودرز، آثاري از قبيل آجرهاي مكعب مستطيل و ظروف سفالي  و فلزي مربوط به قرن هفتم هجري به دست آمده است.هسته اوليه شهر اليگودرز در درجه اول در اثر رودخانه‌ها، قناتها و  چشمه‌ها پديد آمده است. موقعيت ارتباطي از عوامل مهم ديگر در ايجاد و گسترش اين شهر بوده است. به طوري كه يكي از راههاي مهم اصفهان به غرب كشور از فريدن، اليگودرز، گاپله و بروجرد مي‌گذشت. همچنين اين منطقه، نواحي بختياري را به فلات مركزي ايران (اراك، خمين، گلپايگان، خوانسار) متصل كرده است